امشبی را شه دين در حرمش مهمان است                ظهر فردا بدنش زير سم اسبان است
مکن ای صبح طلوع، مکن ای صبح طلوع

يارب اين شام سيه را به جلالی درياب                      بال و پر سوخته را با پر و بالی درياب

تشنة باديه را هم به زلالی درياب                        جشن دامادی جان را به جمالی درياب